قصه شیخ و دادگاه ویژه روحانیت

فلسفه وجودی دادگاه ویژه روحانیت*

حفظ حرمت و قداست روحانیت یا حذف غیر قانونی دگر اندیشان؟

دادگاه ویژه روحانیت که روحانیون دگر اندیشی همچون یوسفی اشکوری  ،محسن کدیور ،عبدالله نوری ،موسوی خوئینی ها ،هادی قابل در آن محاکمه شده اند؛روحانیونی که روایت دیگری از دین دارند و دیدگاه آنان با روایت رسمی و حاکم که از رسانه های مختلف تبلیغ می شود زاویه دارد.روحانیون آزاد اندیشی که مدافعان آزادی بیان ،جمهوریت،عقلانیت ،دین بدون اکراه ،انسانیت ،حقوق بشر و... که با فاصله گرفتن از حرد ستیزان در پی نقد قدرت متراکم و متمرکز خواهند بود .

با پخش شایعه دادگاهی شدن شیخ مهدی کروبی به دلیل فعالیتهای وی پس انتخابات و افشاگری هایش از فجایع رخ داده پس از توقیف روزنامه اعتماد ملی و پلمپ دفتر این حزب اکنون دادگاهی شدن شیخ وارد فاز جدیدی شده است  که البته وی به شدت از این مساله استقبال کرده است!!!

دادگاه ویژه روحانیت چرا و چه زمانی شکل گرفت؟

دادگاه ویژه روحانیت در شرایط اضطراری جنگ و به دستور امام (ره) در سال 1366 و با توجه " به اهمیت و لزوم حفظ شئون روحانیت و حوزه های علمیه " شکل گرفت .

 در آن زمان امام خمینی در حکم انتصاب دادستان دادسرای دادگاه ویژه  روحانیت هدف از تشکیل این دادگاه را "رسیدگی به جرائم روحانی نمایان و دین به دنیا فروشان " ذکر می کنند .

پس از جدل های فراوانی که در مجلس سوم شکل گرفت نمایندگان  طی نامه ی خواستار مرتفع ساختن ابهامات مختلف قانون اساسی شدند (مثلا مشخص شدن اختیارات مجمع تشخیص مصلحت نظام) و در تاریخ 7/9/1367 امام طی نامه ای به نمایندگان پاسخ دادند: " ان شا اله تصمیم دارم در تمام زمینه ها وضع به صورتی در آید که همه طیق قانون اساسی حرکت کنیم .آنچه در این سالها انجام گرفته است ،در ارتباط با جنگ بوده است ،مصلحت نظام و اسلام اقتضا می کند تا گره های کور قانونی سریعا به نفع مردم و اسلام بازگردد" (صحیفه نور جلد 20 صفحه 57)

گاهی شرایط جنگ فراتر از قانون اساسی رفتن را توجیه می کرد اما اکنون قرار بر این بود که همه طیق قانون اساسی حرکت کنیم .امام خمینی در تاریخ 4/2/1368 برای رفع "نقایص و اشکالات" قانون اساسی دستور تشکیل شورای بازنگری را صادر می فرمایند.

شورای بازنگری با فراز و نشیب های فراوان احکامی را صادر می کند و به حل و فصل مسائل مختلفی می پردازد.در این حکم هیچ اشاره ای به دادگاه ویژه روحانیت که پیش و پس از آن هیچ گاه در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران جایی نداشته و ندارد  هیچ اشاره ای نمی کند و به نوعی پایان دوره تاریخی دادگاه ویژه روحانیت اعلام می شود و تداوم اش دیگر وجاهت قانونی ندارد.

اصل وجود چنین دادگاهی هیچ مبنای قانونی ندارد حال آنکه پیش از این شاهد قانون شکنی های مختلف در   درطی محاکمات روحانیون منتقد در  این دادگاه غیر قانونی شده ایم .

 مثلا تعارض با اصل 168 "رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی علنی است و..." که پیش از این بسیاری از محاکمات به صورت غیر علنی برگزار شد و غیره

تنها دادگاه ویژه ای که در قانون اساسی از آن نام برده شده است دادگاه ویژه نظامی است که تنها مامور رسیدگی به جرائم مربوط به وظایف خاص نظامی و... اما جرائم عمومی آنان در محاکم عمومی بررسی می شود.

اکنون وجود دادگاه ویژه روحانیت چه وجاهتی دارد؟

آیا تلاشی  برای حفظ حرمت و قداست روحانیت می باشد؟ آیا دیگر اصناف نیز " حق دارند برای حفظ حرمت و قداست صنفشان تشکیل دادگاه ویژه ای را بدهند؟ آیا به این ترتیب نوعی نا برابری حقوقی بین اصناف ایجاد نمی شود؟

برخی بر این باورند که دادگاه ویژه نه تنها امتیاز خاصی برای روحانیون به (خصوص در جرائم سیاسی و مطبوعاتی) قائل نیست بلکه اکنون تبدیل به ابزاری شده است برای حذف کامل و غیر قانونی دگر اندیشان.

 --------------------------------------------------------------------------------------------------

*این مطلب بازنویسی مقاله ایست از اکبر گنجی با عنوان باستان شناسی دادگاه ویژه روحانیت –روزنامه صبح امروز9/12/1377

 جهان سربه سر سگی ست

غیر از وفا تمام صفات بشر سگی ست

لبخند و نان به سفره ی امشب نمی رسد

پایان ماه آمد و خلق پدر سگی ست

با بوی دود و آهن و گل مست می شود

در سرزمین من عرق کارگر سگی ست

جنگ وجنون وزلزله مرگ وگرسنگی

اخبار دو یک سه چهار تهران خبر سگی ست

آهنگ سگ ترانه ی سگ گوشهای سگ

این روزها سلیقه ی اهل هنر سگی ست

بار کج نگاه شما بر دلم بس است

باور کنید زندگی باربر سگی ست

آدم بیا و از سر خط آفریده شو

حالا لباس تو تن هر پدر سگی ست

دیشب خوابتو دیدم.

توی بیمارستان شیراز بودی مریض و تکیده ...حرف زدن واست مشکل بود .اومدم پیشت و اشک ریختم

و گفتم ببخشید که بی معرفت بودمو و زودتر نیومدم.اشک می ریختم .برگشتی و به من خیره شدی

بی توجه به خودت مثل اینکه حالمو می فهمی گفتی "قربون دلت برم"

قبلا هم گفتم که حتما جایی که هستی خیلی بهتر از اینجاست.

***

دو هفته از انتخابات ریاست جمهوری گذشته بود خالد اسلوب رو دیدم (تازه از دبی برگشته بود)

می گفت یادم هست که نخست وزیری میر حسین به پایان رسیده بود اما بابا عکس میر حسین رو

توی اتاقش بالای میز کارش زده بود .میر حسین رو خیلی دوست داشت .

فردای اون شب طاهره (آرین) گفت چند نفر بهم گفتن که بابا رو خواب دیدن و بابا یه پارچه سبز رو به اونها داده ...

***

بابا باز هم خیلی خوبه که نیستی و الا نگفتنی هایت هر روز بیشتر و بیشتر می شد .همه ما می

دونیم که با تلنباری از حرف های نگفتنی که بغض امروز هم نسلی هات هست .

نیستی که ببینی چگونه به باورهات خیانت شد...اصلا جای شما سبز نیست

پدر کشی رسم زمونه شده امروز پدر هارو جلوی بچه هاشون سرخورده و تحقیر می کنند.این روزها

توی دادگاه ها اعتراف می گیرن و پدر هایی که قربون دل بچه هاشون می رن به خاطر همون بچه ها اعتراف می کنند.

اما بچه ها اون روزی که واسه باباشون نامه نوشتن و ازش خواستن قوی باشه و دووم بیاره

نمی دونستند بر سر پدر چه می گذشت !بچه ها هم نامشون رو تو روزنامه چاپ کردند.

بابا خوبه که نیستی  و الا شاید اعتراف می کردی و بچه ها اشک می ریختند...

کاشکی در زمان یکی از پیغمبر ها بودم !آن موقع جلوی پایش زانو می زدم و حرفم را می گفتم

و یا کاشکی یکشنبه هایی یا روز های اعترافی در کار بود .نمی دانم این چیز هایی که اینجا می نویسم

چیست ،اگر مطمئن بودم دعاست جایی برای آن در معابد می یافتم و یا اگر می دانستم که عاشقانه ای یا عارفانه ایی بود حتما می گشتم خانقاهی یا فالی برایش بیابم... نمی دانم

پس اینهمه کلام راز آلود رمزی شده ی مسطور نشده در وبلاگ من چه می کند ...نمی دانم

شاید روح وبلاگ در روزی روزگاری شهادت بدهد که اینهمه نمی دانم ها صادق اند با حداقل مخاطب شان...

مکان ها و زمان ها حجابند ،حرف ها و وصال ها حجابند و چهره ها و پیکر ها ...

هیچ وقت فکر نمی کردم اینگونه محتاج شوم به باور عشق دیگران ...به گمانم دیگران و معشوق چنان می نمایانند که انگار سرگشتگی وظیفه عاشق است...اما چگونه می توان این تلقیناتی که هزاران هزارن صبوحی لازم است که از پس آن معشوقه ها و عشق هایی اولی و دومی و سومی در کوچه و خیابان وشعرها در افتاده شوند را با آن الهامی که شاخ نبات  راساخت  و تا ابدالاباد آن ماه نهال را مست مست کرد اشتباه نگرفت... و بعد نمی دانم ،چه می دانم؛ چقدر این نمی دانم های مکرر برایم آشناست...

و باز خاطرم نهیب می زند که با آن همه غوغای فراق با آن همه زمزمه وصال حجاب که افکنده شود حوای من از پس پرده نهان نشود ...شاید باز هم دوباره عاشق خیال خود شده ام نه او

-حبیب تو او را نمی شناسی !تنها در خیال تو بوده است از کجا معلوم که در ست خیال کرده باشی حبیب هنوز زمان -همان کهنه شدن عشق است .حبیب خوبی اش این است که اینهمه با خودت صادقی ...

اما، اما من می خواهم، می خواهم قصیده ای بخوانم که پیمانه شکسته است، دهان تلخ صبوحی دارم که در همین نزدیکی ها و سوی همین نزدیکی ها نعره ها خواستن سر دهم  اما پوزه بندی مرا وا می دارد از این نعره ... آخر مدام یکی توی ذهنم می خواند که عشق ها به محض وصال مرده اند...

برای همین است که روح تاک ،برای تنهایی نه چیز دیگری سماع کندش را به سوی آسمان می پیچد .

شاید به خاطر همین است که اصلا نگران مامان و بابا نیستم ...آنها در خاک تنها نیستند و به وصال درنگ بر وصال ها رسیده اند.می ترسم از این که کام بگیرم و این روشنایی فراق خاموش شود

- حبیب_ من دست تو به دانه گندم نمی رسد آنوقت...

اما همه اینها غبار متفرق تنم را بازگردانده ،مجموع می کند ارواح تنم را ،از کوزه های سردابه های مخفی شراب تازه جهیده ام ... آره تو سایت دانشگاه زده

 اصلا کاری با من نداشته باش به نظر تو گوهر یکدانه ای هست برای وصال ابد دو عاشق ؟روی این زمین خاکی حتما مار هایی باید بگزند و مرگ را در فراق فراق و وصال مدام بچشانند؟

-دهان های عشق نچشیده وراجند ...سکوت کن و زیاد مپرس تو نمی دانی "نماز شام غریبان چو گریه آغازم ،به مویه های غریبانه ..." یعنی چی ...خوب است اگر ادامه دهی تازه می توانی دیوار نجس بی اعتمادی و خیانت را پاک کنی ؛این اول راه است .

-----------------------------------------------------------------------------------------------

در ادامه مطلب بیانیه نهم میر حسین موسوی را می خوانید